ستاره های سربی - وبگاه اشعار مریم جلائی

"تماشا کن!"

بـازم دلتنگی و بارون، من و تنهائی و هـِـق هِــق

چشات دریای تردیدن، نمی بینی من و عــــاشــق

مــن و قلبـی که رویاتو، داره می بینه هر لحظـــه

تــو و دســتای سـردی که، پُر از ویرونیه محضـه

مثــه برگـــــای پائیــزی، اسیــره حادثــه هاتـــــم

ببـار ابراتـو با مـن که، یه عمره مـن هـوا خواتـم

"چشــات مغـــــروره مغــــــروره تماشـــا کــــن

شــدم لبـــریـــزه دلــشــــــوره تـــماشــــا کـــــن

هنــوز بـــا بُــغـــــض تـــــو درگیـــر و داغـونم

هنــوز حـــال مــــن اینــــجــــوره تماشــا کــــن"

نمــیدونــــم چـــرا امــا، هنـوز دلـواپست میـــــشم

چـرا میــخوام که بــرگردی، بمـونی تا ابد پیشـــم؟

غمـت ســرده خودت دیدی، چطور دنیامو لـرزونده

هنوز دوریــم ولی انگار، دلم پیش تو جـــــا مــونده

بــرات هر چـی بــگم بازم، کمــه اما خودت دیـدی

مــــن از دلتنـــــگی میــمُردم، چــرا اینــو نفهمیدی

"چشــات مغـــــروره مغــــــروره تماشـــا کــــن

شــدم لبـــریـــزه دلــشــــــوره تـــماشــــا کـــــن

هنــوز بـــا بُــغـــــض تـــــو درگیـــر و داغـونم

هنــوز حـــال مــــن اینــــجــــوره تماشــا کــــن"

=========

پ.ن: این ترانه واگذارگردیده است.