می آیم... اما کِِی؟! نمی دانم..

من خوبم

خسته نیستم

فقط گاهی...

دستم به این زندگی نمی رود!!

  

میدانی!؟ هنوز هم تمام رویای من به هم ریختن موهایت است...

میدانی!؟

 هنوز هم تمام رویای من

 به هم ریختن موهایت است... 

سراب...

"سراب"

آب میدانستمــت، لیکـــن سرابـــی بـــوده ای

آسمــانـت فــرض میـکردم، سَحابـی بوده ای

 

خنـــده بر لب، بحـرِ مواجت تصـور کردمی

با تأســف بایـــدت گویــم، حبابـــی بــوده ای

 

در مــدار زندگــی، جــز با تـــوئم الفت نبود

شد مُسَلــم در عـمل، مولــود خوابی بوده ای

 

آفــتاب طالـــعِ عشقـــت، غلــــط پنـــداشـــتم

حالیــا مـی بینمـــت، تیــر شهابـــی بـوده ای

 

در محیــط دل تـــو را عشــق مجســم دیدمی

در فضـــای دیـده ناشـی از التهابــی بوده ای

 

مــن تــو را پیــک خــداوند جـهان دانستــمی

بی خبـر، کـز ساحَتِ یزدان، عتابـی بوده ای

 

صـد دعــا بر آسمان کردم مگر رامــم شوی

بهــره ام از نـــاله ی نامستــجابــی بـوده ای

 

هوش و فکر و عقل را در راه عشقت باختم

منشاء مستی به دل، همچون شرابی بوده ای

=========

شاید فراموش کردنت خوبه!!

 "شاید فراموش کردنت خوبه!!"

 

آروم نمـی گیـــرم به ایـــن زودی

چشمــای مـــن درگیـــر پائیــــزن

بـا ایـن همـــه دلتـنگیـــــام بــــازم

چشمــای تـــــو مشتــاقِ تبعیــضن

 

شایــد فرامـوش کــردنت خوبــه!!

وقتــــی کنـــــارت بـــــودن آزاره

چن روز فراموش میشی و بعدش

چن هفتــه چشمــام گریـــه بازاره

 

دلتنگیـام، خود خواهیات ای وای!

می باره چشمام توهوات ای وای!

قلبــم هــــوا خـــواهِ نگاهــــت بود

قلبی که له شد زیـر پات ای وای!

 

رو تختِ خوابم پخشِ عکســامون

پُر میشــم از بُغضــای تکـــراری

اصلاً یه وضعــی دارم این روزا

دستـــم نمیـــره واسه هیــچ کاری

 

هــی خـــوش خیالی کردم و آخر

سهــمِ مــــن و احساســـم و دادی

من با هـــوات دیوونگــــی کردم

حتــی به یـــادِ مــــن نیوفتــــادی

 

دلتنگیـام، خود خواهیات ای وای!

می باره چشمام توهوات ای وای!

قلبــم هــــوا خـــواهِ نگاهــــت بود

قلبی که له شد زیـر پات ای وای!

=========

پانوشت: این ترانه واگذار شده است.

آخرین غزل...

"آخرین غزل"

 آهـــم از سینـــه به در، یا شَــــرَر آیـد بیـرون!؟

آتــش از کـــوره ی دل، شعلــه ور آیـد بیـرون

 

فاش از بـس که نکــردم غــمِ خـود را به کسی

دلِ مـن خـــون شـد و از چشــمِ تر آیـد بیـرون

کَشتـــی عمـــرِ مـــنِ دلشــــده طــوفانــی شـــد

مشــکل از مــوجِ خطــر بی خطــر آید بیرون

 

ناخـــدا، بهــرِ خدا چهــره از این غَرقــه متاب

شایــد از لطــف تــو جان سهــل تر آید بیـرون

 

نگهــــی از تــو به درد دلِ وامــــانده دواســت

طُــرفه اجــریست تـو را، کز ضرر آید بیرون

در حریــمِ دلِ مــن، جُــز غــمِ تــو نیست خـبر

نالـــه از عالــــم جــان، بی خبـــر آیـد بیــرون

 

کِـــی شـــود چشـــم ببندم ز غمِ هستی خویش!؟

روحــــم آزاد از ایـــن دردســــر آیـد بیــرون!؟

=========

گلایه...

"گلایه"

تو تنهــا مونـس جان و دلـم بودی، کجـــا رفتی؟

برایت یک سبــد از عشــق، آوردم چــرا رفتی؟

نگاه مــن برایت گفـت مـی خواهــم تـو را، امــا

به فـــریاد نـــگاه خیــس مـن، بی اعتنــا رفتـــی

 

از آن روزی که بشنیــدی دعـای صبحگاهــم را

شـدی از خویشــتن مغــرور و با باد صبــا رفتـی

 

تو تنها آشنــا بودی، در این غربت که من بــودم

ز دریـــای وجــود مــن، مــــثال ناخـــدا رفتـــی

نه می گویم که برگردی نه می گویم چرا رفتی؟

ولی یک روز می فهمـی که بر راه خطا رفتــی

=========

خداحافظی...

 
«خداحافظی»

خواننده: هایجک، مرتضی اشرفی

  ترانه سرا : مریم جلایی

میکس و مستر: پیام شمس

________

گلـــومــــــــو گرفــته، یه بغـــضِ مــداوم

من و کوچــه دلتنــگ، من و گـریه دائــم

عـــجیبه که عـــطرت، هنـــوز تـوهوامـه

نگـات مثـلـه رؤیــاس، غمـت پا به پامــه

همـه گریـــه هام و، بـه بــارون سپـــردم

به یادت شکستــم، چقــد غصـه خــوردم!

خـــداحافــظیتــو، بـه شــــب هــــدیه دادم

به یــادت شکستــــم، نبـــــودی به یــــادم

 شـدم خــــسته از شب، شدم مثـلـه بـارون

یه بی طاقــت از درد، گرفتـارِ طاعـــون

یه وقتــــائی از غـــم، هـزار عقــده دارم

میخوام با تـو باشـم، تـو نیستــی کنــــارم

یه وقتــائی میشـه، که دلگیـر و خستــه م

به یادت به شـوقـت، توبارون نــشستـه م

کجـا جـا گذاشتــی، مـن و گریــه هامـو؟

تورؤیــای فردات، کـی میگیــره جامـو؟

 

خـــداحافــظیتــو، بـه شــــب هــــدیه دادم

به یــادت شکستــــم، نبـــــودی به یــــادم

شـدم خــــسته از شب، شدم مثــه بـارون

یه بی طاقــت از درد، گرفتـارِ طاعـــون

=========

دانلود فایل صوتی

دانلود فایل تصویری

سال نو مبارک!!

"نقش خیالی"

کوچه  باغ  شعر من از عشق خالی مانده است

چشمه ی احساس من در خشکسالی مانده است

لحظه های ساکتم از رنگ و بوی گل تهی است

از  بهار  اینجا  فقط  گل های  قالی  مانده  است

در   هیاهوی   غریبی های   بی پایان  ز  من

سایه ی سرگشته ای در این حوالی مانده است

بی جهت می پرسی از من آن من گم کرده را

از  تمام  من  همین  نقش  خیالی  مانده  است

قطره ای از آن زلال مهربانی ها کجاست؟

پشت  دیوار  عطش آشفته حالی مانده است

برگ و بار عمر تاراج خزان گشت و به دل

حسرتی  از روزهای  بی ملالی  مانده است

=========

  چشم بر طناب جاده ها آویخته

در انتظار کسی هستم

خواهد آمد اما…

 سیاهی چشمم…

روشنای جاده را نخواهد دید…

تماشا کن...

"تماشا کن!"

بـازم دلتنگی و بارون، من و تنهائی و هـِـق هِــق

چشات دریای تردیدن، نمی بینی من و عــــاشــق

مــن و قلبـی که رویاتو، داره می بینه هر لحظـــه

تــو و دســتای سـردی که، پُر از ویرونیه محضـه

مثــه برگـــــای پائیــزی، اسیــره حادثــه هاتـــــم

ببـار ابراتـو با مـن که، یه عمره مـن هـوا خواتـم

"چشــات مغـــــروره مغــــــروره تماشـــا کــــن

شــدم لبـــریـــزه دلــشــــــوره تـــماشــــا کـــــن

هنــوز بـــا بُــغـــــض تـــــو درگیـــر و داغـونم

هنــوز حـــال مــــن اینــــجــــوره تماشــا کــــن"

نمــیدونــــم چـــرا امــا، هنـوز دلـواپست میـــــشم

چـرا میــخوام که بــرگردی، بمـونی تا ابد پیشـــم؟

غمـت ســرده خودت دیدی، چطور دنیامو لـرزونده

هنوز دوریــم ولی انگار، دلم پیش تو جـــــا مــونده

بــرات هر چـی بــگم بازم، کمــه اما خودت دیـدی

مــــن از دلتنـــــگی میــمُردم، چــرا اینــو نفهمیدی

"چشــات مغـــــروره مغــــــروره تماشـــا کــــن

شــدم لبـــریـــزه دلــشــــــوره تـــماشــــا کـــــن

هنــوز بـــا بُــغـــــض تـــــو درگیـــر و داغـونم

هنــوز حـــال مــــن اینــــجــــوره تماشــا کــــن"

=========

پ.ن: این ترانه واگذارگردیده است.

چند رباعی...

"چند رباعی"

با مــن به صــفا،عهـد مــودت بستی

هر لحظه به رنگی دل من بِشکستی

جور از تو پسندیده بود صبر از من

تــو تاج ســرِ عشــق منــی تا هستی

بی عشق، هر آنکه سر کند دیوانه است

هر خانه در آن کسـی نبود ویرانه است

جائــی که تویی قبلــه ی اهل نظر است

تو روح جهانــی و فلــک افسانــه است

بیگانــه نَدان، زانکه هــوا خواه ِتــوئم

هر جـا که روی چو سایه همراه تـوئم

جایـی که توئی روح من آنجاست مُقیم

تَرکَــت نتـــوان، بنــده ی درگـاه تـوئم

با عشقِ تو چون حکــم ازل می ســـازم

هر لحظه به راهت سر و جان می بازم

جــود تـــو جفــا بـود به جانــش بخـــرم

تا جان به تن است در قدمــت ســر بازم

=========

ظهور...

"ظهور"

 نگاهِ گُنگِ آینه، مرا مــــرور می کنـــــد

و از خیالِ خسته ام یکی عبور می کنـــد

 

در انعکاسِ مبهمِ صدایِ پیرِ دارکــــوب

دلم هوایِ انزوایِ بوفِ کــور می کنــــد

 

چقدر بودنــم شبیه سایه ی جنـــازه است

فقط شناسنامه ام مرا صـــدور می کنـــد

 

تمام شهر مُرده اند و من میان عکــــس ها

در انتظار این که کِی؟ کسی ظهور می کند

=========

مُحرم...

"مُحرم"

دوباره سُفــره ی نــذری، بــــوی اسفنـــد و مُحــرم

دوباره پرچـــــمِ مشکـی ، کوچه های غرقِ ماتــــم

خـــــدا رویِ آسمونـم، پرچـــمِ سیا کشیده

وقتِ گریه های عاشق، موسمِ عزا رسیده

آقا جون غریب و تنهام، غمِ سینه بی شماره

تــو خریدارِ دلائی، عشـــــقِ تو قیمت نداره

مــــنِ رو سیــــاه و دریـــاب، پــُرِ درد و التماســــم

با گلاب و مُشکِ روضه، عطر صحن گرفت لباسم

رسیده ماهِ عـــزاتو، دلِ مادرت که خونه

با مُحرم تازه میشه، جای زخم و تازیونه

کاش که حاجت بده دستات، واسه حلِ مشکلامون

یه اشاره از تو باشه، که اجابت شه دعــــــــامون

=========

التهاب و تب...

"التهاب و تب"

تو چه آروم و صمیمی اومدی توی خیالم

پا گذاشتی چقد آروم توی روزای بهــارم

همه ی  آرزوهامو  چقد آسون به تو باختم

پا به پای تو دوباره خونه ی عشقمو ساختم

تن به زخم گریه دادم، بُغض احساسم شکسته

دلِ مـن هواتو کرده، چشــم به راهِ تو نشسته

چشم تـــو عاشقیا رو توی قلــب مــن نوشته

مثه آب بود اون نگاهت دیگه از سرم گذشته

مثه قطره های بارون رو حریر شب شیشه

حالا مــن موندم و یادت که ازم جــدا نمیشه

دیگه اشکی هم نمونده بریزم برای دوری

چقده فاصله داریم، سهم من فقط صبوری

حرفای دلــم زیاده، مـــن گرفتـــار سکوتـــم

یه روزی پرنده بودم حالا توو فکر سقوطـم

دیگه من روزی ندارم، همه روزام رنگِ شب شد

عشــــق تــو برای قلبــــم فقط التهـــاب و تــب شد

=========

غزل هیچ...

"غزلِ هیچ"

من  می روم  بدونِ  تو  تا  دیارِ هیچ

با دست های خالی و با کوله بارِ هیچ

تا   مقصدِ  نهاییِ  خود  پیش  می روم

آنجا که شعر می چکد از شاخسارِ هیچ

در آرزوی هیچ شدن می برم به سر

در  حالتی که مرا نیست اختیار هیچ

هیچ  از چهار سو  به من الهام می شود

گُم گشته ام در این همه گَرد و غبارِ هیچ

 پَر میکشم ازاین همه پُر این همه شلوغ

تا فرصتِ رهایی خود در انحصارِ هیچ

عمرم در انتظار تو ای هیچ، پوچ شد

آخر چه بود سهمِ من از انتظار؟ هیچ

بعد از من ای هماره غزل های جاودان

تدفین   کنید  شعرِ  مرا  در  دیارِ  هیچ

=========

بیرون از زمان...

"بیرون از زمان"

گوش میدهم

به گام های محکم مرگ

و چون برگی

بر زمین می غلتم

دست هایم شاخه ی خشکیده ایست

در مسیر باد

و پاهایم رأس ساعت تنهائی

از نفس افتاده اند

کنار جاده ای متروک

بریده های نفسم

فاصله را به خوبی تقطیع می کند

در این بیخبری

از ترانه ی عقربه ها دورم

اما دو رکعت دلتنگی را

به جاده اقتدا می کنم

تا به تو برسد

برگرد...

=========

آغاز...

"آغاز"

یک شب برای نو شدن با یک سبد آغاز

سر  میرسی  از  باغ های مهربانی باز

وقتی  نگاهِ  تو  به  سمت ابر می چرخد

در بالِ من گل می کند شوق پَر و پرواز

وقتی که در شور غزل نی نامه می خوانی

گم  می کنی  تبریز را در کوچه ی شیراز

وقتی که موجی می کشد سینه به ساحل ها

دریا  غروبی تازه می بخشد به چشم انداز

هر چند پاییز است اما تا درختی هست

فصلی برای نو شدن باقی است با آغاز

=========

نکیسا...

"تقدیم به عشق همیشگیم

به اندازه ی خدا دوستت دارم نفسم"

"نکیسا"

تا تو هستی در کنارم بال و پَر وا می کنم

شوقِ   پرواز  غریبی  را  مهیا  می کنم

در  کنارِ  نغمه های   سینه  سوزِ  باورم

با سه تار خسته ام خود را نکیسا می کنم

گرچه مانند کویرم خسته از جور عطش

دیدگانِ  ابری ام  را  با  تو دریا می کنم

میروم مجنون و سرگشته به صحرای جنون

از  غمت  من  ناله  در  دامان لیلا می کنم

با  خیالت  می نشینم  ای نگاهت آتشین

شعله را اینگونه در آئینه رسوا می کنم

بی حضورت می چکد خونابه از چشمان من

با   دلِ  تنگم   بمان   امشب،   تمنا  می کنم

=========

روزن یک حس نامحدود....

"روزن یک حس نامحدود"

 با تو می شد روزها بی خستگی

دست ها  را  سایبان  یاس  کرد

با تو می شد لا به لای یاس ها

مهربانی  را کمی احساس کرد

با تو می شد مثل  یک حسی مدام

روی  برگی  از  شقایق راه رفت

با  تو  می شد  مثل یک پیوستگی

در سکوتی محض بی همراه رفت

حرف هایم بغض هایم بی دریغ

با تو می شد سبز هم پای درخت

با تو می شد دست سیبی را فشرد

حزن  را  انداخت  بالای  درخت

با تو می شد اشک ها  را  باد  داد

غصه ها را ریخت بر روی زمین

با تو می شد بی هوا فریاد زد

آی  خیلی  دوستت دارم همین

با تو می شد دست باران را گرفت

در  هوای  تازه  تر   پرواز  کرد

روزن  یک  حس  نامحدود  را

رو به سمت دوستی ها باز کرد

=========

گمنام...

"گمنام"

در محیط پختگان، من عاشقِ خامم هنوز

پای  بَندِ  آبرو،  دل بسته ی   نامم  هنوز

گاه  شیدای  رُخ  و  گه  پای  بند ِ زلف   یار

در میان روز و شب حیران و سَرسامم هنوز

از ستم های لبت جز لب گَزیدن چاره نیست

من  ز  آغاز  ستم،  در  فکر فرجامم هنوز

مستِ عشقم، حاجت می یا نیاز باده نیست

خونِ دل ریزد به دامن از لب جامم هنوز

من  شهید چشمِ سَحار توئم، لیکن فسوس

در میان کُشتگان مجهول و گمنامم هنوز

تا ببوسم از لبت یک دفعه قبل از مُردنم

آخرین  تابش ز خورشیدِ  لبِ بامم هنوز

در شبی از دست دادم آنچه روزی داشتم

روزگارِ  تیره  جویم،  طالب شامم هنوز

 

با تو هستم مسافر...

 

"با تو هستم مسافر"

من تو را می خواهم ای زیباترین

از    تمامِ     آب ها     دریاترین

تا  تو را پیدا کنم در خاطرم

جاده ها را رفته ام تا آخرین

گفته بودی باز می گردی ولی

ردِ پایت نیست بر روی زمین

من دلم را با تو گم کردم عزیز

گم  شدم  در  یادِ  تو  پیداترین

آسمان را کهکشان را رفته ام

ای  که  تو بالاتر از بالاترین

باز با پاهات برگرد از  سفر

یا نه، با پَرهای بی پرواترین

بعدِ  تو  دنیا  جهنم  شد   و   باز

من تو را می خواهم ای زیباترین

=========

غریب...

 

"غریب"

هیچ کس مرا صدا نمی کند

درد و غم مرا رها نمی کند

دستِ مهربانی از صمیمِ دل

لحظه ای  مرا دعا نمی کند

هیچ کس دل گرفته ی مرا

با  هَزار  همنوا  نمی کند

با بهار و با نسیم  و پنجره

با  بنفشه  همنوا   نمی کند

این  دلِ  گرفته  کار  دیگری

غیرِ عشق دست و پا نمی کند

=========

نو بهار...

"نوبهار"

نوبهار است و جهان شور و صفائی دارد

دشت  و  میدانِ  گُل  از سبزه قبائی دارد

کوهِ  البرز  فکنده  به  سر  از  برف  نقاب

چون عروسی که به دل شرم و حیائی دارد

دل در این موسم فرخنده گرفتار غم است

گرچه   غم   نیز   فریبنده   نوائی  دارد

تو مپندار که آوازه ی حُسنِ تو رساست

زنگِ  مفتونی  من  نیز  صدائی  دارد

خانه ی دل شده ویران و تو را باکی نیست

بیم  آن  دار  که  این  خانه  خدائی   دارد

عهد  کردم  ز  جفای  تو  ننالم  زیرا

عاشق آن به که تحمل به جفائی دارد

به سرِ زلف نگاری که خداوند خطاست

غیرِ  عشقت  اگر این بنده خطائی دارد

=========

اشک تنهایی...

"اشک تنهایی"

صبح شد خورشید چشمانت دَمید

با نگاهــت پرده ی شب ها دَرید

شوقِ دیدار شب پیشین مرا

تا کنارِ شـطِ چشمانت کشید

گَرد رسوایی به دامانم نشست

اشکِ تنهـایی ز چشمانم چکید

گوشه ی دفترچه ام اسم تو بود

کودکِ ولگرد باد آن را دَرید

باز گرد ای بت شکن تا سرزند

در غروب عمر من صبح سپید

=========

همه جا به ذکر نامت...

"همه جا به ذکر نامت"

شده از فراق روی تو روان ز دیده جوئی

مگر  از  سرشک  یابم  به بَرِ تو آبروئی

به درون دل گذر کن که مزار عشق بینی

ز شرایط ادب بس که ز خون کنی وضوئی

توچه کرده ای که هر جا گُذرم به هر که افتد

همه  جا  به ذکر  نامت همه راست گفتگوئی

همه خلق در عبور و من بینوا مقیمم

چه کنم شکسته دارم سَرِ کوی تو سبوئی

صنما  ز  رفتن  تو  همه  خلق  در  فغانند

همه پیرهن دریده همه جاست های و هوئی

نبود به قبله حاجت، بگذار خود ریا را

که غرض ز کعبه دل را صنمی است نیک روئی

گرت آرزوست در دل که رخ نگار بینی

به درون دل نگه کن که رسی به آرزوئی

  /**/ =========

 

آشفته...

 

"آشفته"

در همه عالم ز دستت دل پ‍ریشان است و من

در گلستان رُخَت بلبل غزل خوان است و من

ناله ها  کردم  نکردی  چاره ی  دردم عجب

با که گویم کز جفایت دیده گریان است و من

عالم  دل  را چنین آشفته می خواهی چرا؟

چند روزی میهمانت قلب نالان است و من

آنچنانت  دوست  می دارم که بعد از مردنم

گر نهی پ‍ا بر مزارم قبر خندان است و من

سر  ن‍پیچیدم ز پیمانت تو رخ از من متاب

ضامن گفتار صدقم حی سبحان است و من

کَس  به  کویت  جانفشانی  بهتر  از  من  کی کند؟

نیست گر باور تو را این گوی و میدان است و من

=========

نقش خیالی...

 

"نقش خیالی"

کوچه  باغ  شعر من از عشق خالی مانده است

چشمه ی احساس من در خشکسالی مانده است

لحظه های ساکتم از رنگ و بوی گل تهی است

از  بهار  اینجا  فقط  گل های  قالی  مانده  است

در   هیاهوی   غریبی های   بی پایان  ز  من

سایه ی سرگشته ای در این حوالی مانده است

بی جهت می پرسی از من آن من گم کرده را

از  تمام  من  همین  نقش  خیالی  مانده  است

قطره ای از آن زلال مهربانی ها کجاست؟

پشت  دیوار  عطش آشفته حالی مانده است

برگ و بار عمر تاراج خزان گشت و به دل

حسرتی  از روزهای  بی ملالی  مانده است

=========

پرواز ...

"پرواز"

شعری  که  با  خیالِ  تو  آغاز  میکنم

بَندی ست که از گلوی سخن باز میکنم

میگویم و به گفتن شعرم برای تو

بر  خلق  مثلِ  آینه ها ناز میکنم

ای بقعه ی مبارکه، مثلِ کبوتران

پیشِ تو می نشینم و پرواز میکنم

پایان  کار،  بال  و  پَر همتم شود

شعری که با خیال تو آغاز میکنم

=========