ستاره های سربی - وبگاه اشعار مریم جلائی

 آهـــم از سینـــه به در، یا شَــــرَر آیـد بیـرون!؟

آتــش از کـــوره ی دل، شعلــه ور آیـد بیـرون

فاش از بـس که نکــردم غــمِ خـود را به کسی

دلِ مـن خـــون شـد و از چشــمِ تر آیـد بیـرون

کَشتـــی عمـــرِ مـــنِ دلشــــده طــوفانــی شـــد

مشــکل از مــوجِ خطــر بی خطــر آید بیرون

ناخـــدا، بهــرِ خدا چهــره از این غَرقــه متاب

شایــد از لطــف تــو جان سهــل تر آید بیـرون

نگهــــی از تــو به درد دلِ وامــــانده دواســت

طُــرفه اجــریست تـو را، کز ضرر آید بیرون

در حریــمِ دلِ مــن، جُــز غــمِ تــو نیست خـبر

نالـــه از عالــــم جــان، بی خبـــر آیـد بیــرون

کِـــی شـــود چشـــم ببندم ز غمِ هستی خویش!؟

روحــــم آزاد از ایـــن دردســــر آیـد بیــرون!؟

=========