ستاره های سربی - وبگاه اشعار مریم جلائی

"آشفته"

در همه عالم ز دستت دل پ‍ریشان است و من

در گلستان رُخَت بلبل غزل خوان است و من

ناله ها  کردم  نکردی  چاره ی  دردم عجب

با که گویم کز جفایت دیده گریان است و من

عالم  دل  را چنین آشفته می خواهی چرا؟

چند روزی میهمانت قلب نالان است و من

آنچنانت  دوست  می دارم که بعد از مردنم

گر نهی پ‍ا بر مزارم قبر خندان است و من

سر  ن‍پیچیدم ز پیمانت تو رخ از من متاب

ضامن گفتار صدقم حی سبحان است و من

کَس  به  کویت  جانفشانی  بهتر  از  من  کی کند؟

نیست گر باور تو را این گوی و میدان است و من